Cumhuriyet döneminde kadınlara siyasal hakların tanınması, toplumsal dönüşümün en önemli adımlarından biri olmuştur.

Belediye seçimlerinde seçme ve seçilme hakkı, 3 Nisan 1930'da Belediye Kanunu'nun kabul edilmesiyle tanınmıştır. Kadınlar bu hakkı ilk kez 1930 yılında yapılan belediye seçimlerinde kullanmışlardır. İzmir ve İstanbul başta olmak üzere çeşitli şehirlerde kadın adaylar belediye meclislerine girmiştir. Artvin'in Yusufeli ilçesine bağlı Kılıçkaya beldesinde belediye başkanı seçilen Sadiye Hanım, Türkiye'nin ilk kadın belde belediye başkanı olmuştur. Türkiye'nin ilk kadın il belediye başkanı ise 1950 yılında Mersin'de seçilen Müfide İlhan'dır.

Köy muhtarı seçme ve seçilme hakkı, 26 Ekim 1933 tarihli Köy Kanunu değişikliği ile tanınmıştır. Aydın'ın Çine ilçesine bağlı Demirdere köyünde seçimi kazanan Gül Esin, Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk kadın muhtarı olmuştur.

Milletvekili seçme ve seçilme hakkı ise 5 Aralık 1934'te anayasa değişikliğiyle kabul edilmiştir. Yapılan düzenleme ile kadınlara 22 yaşında seçme, 30 yaşında seçilme hakkı tanınmıştır. 8 Şubat 1935 tarihinde yapılan genel seçimlerde 17 kadın milletvekili Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne girmiş, 1936'daki ara seçimle bu sayı 18'e yükselmiştir.

Bu düzenlemeler, Türkiye'yi birçok Avrupa ülkesinden önce kadınlara siyasal hak tanıyan ülkeler arasına sokmuş; Cumhuriyet'in çağdaşlaşma hedefinin önemli bir göstergesi olmuştur.